Als je ergens in wilt geloven, kun je het beste eerst de sterkste argumenten ertegen verzamelen.

Dit artikel keert zich nadrukkelijk ook tegen onze eigen uitgangspunten: we formuleren de sterkste bezwaren tegen cryonica zo eerlijk mogelijk en beantwoorden ze zonder omwegen.

Sommige bezwaren zijn zwak en vallen uit elkaar zodra je ze precies formuleert. Enkele bezwaren zijn werkelijk sterk, en we benoemen welke dat zijn.

Geen ervan bewijst dat cryonica niet werkt, want zo'n bewijs is niet te leveren. Dat is een lagere lat dan het klinkt, en meer beweren we niet.

two rounded speech bubbles facing each other, one with a question mark and one with a checkmark, a fair back-and-forth debate motif
Hier volgt een eerlijke inventarisatie van de bezwaren in hun sterkste vorm, met antwoorden zonder omwegen.

De wetenschappelijke bezwaren

"Opwekking zal nooit mogelijk zijn"

Dit wordt meestal met meer zekerheid gezegd dan gerechtvaardigd is. Niemand kan bewijzen dat opwekking zal werken.

Niemand kan ook bewijzen dat het onmogelijk is, en onmogelijkheid is precies wat dit bezwaar nodig heeft.

Dit bezwaar berust op de aanname dat je identiteit samenhangt met de fysieke structuur van je brein en dat behoud van die structuur de informatie in principe herstelbaar maakt.

De geneeskunde kent een lange geschiedenis van stellige uitspraken over wat onmogelijk zou zijn. "We weten niet hoe" is iets anders dan "het kan niet".

We zeggen ook onomwonden dat opwekking vandaag niet mogelijk is en dat niemand je een datum kan geven.

"Ook als opwekking werkt, is de huidige methode de verkeerde"

Dit is het sterkere bezwaar, en ook het bezwaar dat we het meest serieus nemen.

Het is goed mogelijk dat de huidige vitrificatie minder informatie bewaart dan voor een toekomstige opwekking nodig is.

We erkennen dat risico openlijk. De aanname is dat de huidige bewaring voldoende informatie intact laat voor een toekomstige samenleving die technisch in staat is daarmee verder te werken.

Het is een weddenschap, geen zekerheid. De technische tekortkomingen zijn in kaart gebracht, net als de problemen waarvoor nog niemand een oplossing heeft.

De methode is gestaag verbeterd sinds Basile Luyet in 1937 levend materiaal vitrificeerde en wordt nog steeds verder ontwikkeld. Dat is een reden voor hoop, geen garantie.

Wie dit bezwaar overtuigend vindt, onderkent terecht een belangrijk probleem binnen cryonica. Daar gaat ons eigen onderzoeksgeld naartoe.

"Jij zult niet meer de echte jij zijn"

De zwakke versie stelt dat identiteit een ontastbare essentie is die met geen enkele procedure behouden kan blijven. Die versie is makkelijk te weerleggen en niet de moeite waard.

De sterke versie gaat over continuïteit. Zelfs een perfect herstel van de structuur zou een kopie kunnen opleveren die zichzelf voor jou aanziet, terwijl jij zelf eenvoudigweg bent opgehouden te bestaan.

Dat is een echt filosofisch probleem, en we doen niet alsof het opgelost is. Dat probleem nemen we hier serieus, in plaats van het weg te wuiven.

Daarover zijn twee eerlijke dingen te zeggen. Ten eerste doet hetzelfde raadsel zich al voor bij droomloze slaap en algehele narcose, zonder dat we dat dood noemen.

Ten tweede biedt dit bezwaar geen voordeel aan het alternatief. Crematie behoudt geen continuïteit. Daarbij verdwijnt niet alleen de structuur, maar ook de mogelijkheid om die vraag ooit nog te beantwoorden.

Als continuïteit voor jou doorslaggevend is, wordt het argument om de fysieke basis te bewaren in plaats van te vernietigen sterker, niet zwakker.

De praktische bezwaren

"Het is te duur, dus alleen voor de rijken"

De prijs is hoog en reëel. Cryopreservatie van het hele lichaam bij Tomorrow.bio kost ongeveer 200.000 euro.

Bijna niemand betaalt dat in één keer. Veel mensen financieren dit via een levensverzekering, waarmee een groot bedrag wordt verdeeld over maandelijkse premies.

Daardoor wordt het voor meer mensen bereikbaar. Elders leggen we uitgebreider uit waarom cryonica niet uitsluitend voor superrijken is.

Voor veel mensen zijn prioriteit en overtuiging grotere drempels dan de betaalbaarheid. Waar het geld precies naartoe gaat, lichten we concreet toe.

Het blijft een groot bedrag, en het is terecht om dat af te wegen. We zien liever dat je het afweegt dan dat je aanneemt dat het onbereikbaar is.

"Het geld moet naar andere wetenschap gaan"

Op korte termijn heeft dit kracht. Op korte termijn levert een euro voor cryonica-onderzoek waarschijnlijk minder op dan een euro voor sommige andere vormen van medisch onderzoek.

Op langere termijn verzwakt het argument. Het gaat grotendeels om privaat geld, en dat geld gaat niet automatisch ten koste van kankeronderzoek.

Het onderliggende werk heeft ook neveneffecten. Onderzoek naar weefselbewaring bij lage temperaturen draagt ook bij aan orgaantransplantatie en spoedzorg, ongeacht of opwekking ooit mogelijk wordt.

Een vakgebied kan alleen al om zijn neveneffecten de moeite van financiering waard zijn.

"Het is slecht voor het milieu"

Dit bezwaar steunt op een feitelijke fout: de gedachte dat opslag op elektriciteit draait.

Dat is niet zo. Patiënten worden bewaard in vacuümgeïsoleerde dewarvaten, gekoeld door vloeibare stikstof, die geen stroom nodig heeft om de lage temperatuur te handhaven.

De vloeibare stikstof moet periodiek worden bijgevuld; dat is de enige terugkerende energiepost. Een stroomstoring brengt een patiënt niet in gevaar.

De ecologische voetafdruk is bescheiden en wordt kleiner naarmate de productie van stikstof overschakelt op duurzame elektriciteit.

"De organisatie zal niet lang genoeg overleven"

Dit bezwaar hoort op de lijst. Een eerdere versie van dit artikel noemde dit een van de sterkste bezwaren, maar werkte het niet echt uit.

Het is sterk, hoewel de gangbare formulering het overdrijft. Instellingen kunnen lang bestaan: Kongo Gumi, een Japans bedrijf voor tempelbouw, bestond ongeveer 1.400 jaar voordat het in 2006 werd overgenomen.

Een cryonica-organisatie bestaat daarentegen nog niet zo lang. Geen enkele bestaat ook maar in de buurt van driehonderd jaar, terwijl een patiënt mogelijk langer moet wachten.

Het antwoord ligt in de organisatiestructuur, niet in een loze geruststelling. Langetermijnopslag is bewust gescheiden van de operationele activiteiten.

De zorg wordt gefinancierd uit een patiëntenzorgfonds dat bedoeld is om de opslag uit beleggingsrendementen te betalen, niet uit nieuwe contracten.

We beantwoorden de botte vraag rechtstreeks: wat gebeurt er als Tomorrow.bio failliet gaat, in plaats van te doen alsof je die vraag niet mag stellen.

Niets daarvan maakt het risico nul. Van alle bezwaren op deze pagina zouden wij dit waarschijnlijk het zwaarst wegen.

"De toekomst zal de moeite niet nemen je op te wekken"

De gangbare versie schetst een vijandige toekomst. De sterkere versie is nog somberder: een onverschillige toekomst.

Niemand hoeft je kwaad te willen doen om je in een dewarvat te laten liggen. Andere prioriteiten en geen bijzondere aanleiding om te handelen zijn genoeg.

Twee dingen spreken tegen dit bezwaar. Opwekking is geen gunst aan een volstrekte vreemde: patiënten hebben dossiers, familie en vaak nakomelingen.

Een toekomst die überhaupt tot opwekking in staat is, zal opwekking waarschijnlijk goedkoop genoeg achten en interessant genoeg vinden om die als zorgplicht te verdedigen.

In een ingestorte toekomst gebeurt opwekking misschien niet. De bewaring gaat dan eenvoudigweg door, en de vraag blijft open in plaats van gesloten.

Het bezwaar beschrijft vertraging in het slechtste geval. Het is geen weerlegging.

De ethische bezwaren

Deze bezwaren worden vaak op één hoop gegooid. De meeste bezwaren richten zich echter tegen levensverlengende geneeskunde in het algemeen, maar worden selectief op cryonica toegepast.

Dat maakt ze niet ongegrond. Het betekent dat je eerst moet toetsen of ze consequent worden toegepast.

"Het verstoort de natuurlijke orde"

Bijna alles in een ziekenhuis verstoort de natuurlijke orde. Antibiotica, keizersneden en dialyse onderbreken allemaal wat anders zou gebeuren.

De vraag is niet of een ingreep natuurlijk is, maar of ze goed is, en dat moet per geval beargumenteerd worden.

Als het bezwaar religieus van aard is, verdient het een serieus antwoord in plaats van een schouderophalen, en dat antwoord geven we.

"Het is egoïstisch"

Geld uitgeven aan je eigen overleven is niet vanzelfsprekend egoïstisch, anders zou elke medische behandeling dat zijn.

De scherpere vorm gaat over wat deze keuze je familie mogelijk kost. Dat verdient serieuze overweging; we werken die vraag hier verder uit.

Je aanmelden kan juist getuigen van zorg voor anderen. Veel leden doen het zodat hun familie niet zelf hoeft te beslissen onder druk.

"Je zou je nooit kunnen aanpassen aan de toekomst"

Dit beeld veronderstelt iemand die alleen ontwaakt in een vreemde eeuw, zonder dat iemand uitleg geeft.

Dat is niet het uitgangspunt van cryonica. Re-integratie maakt deel uit van het traject, en we beantwoorden rechtstreeks de vraag wat het betekent om alleen wakker te worden.

Mensen overbruggen al enorme culturele afstanden binnen één leven. Aanpassen is moeilijk, maar niet zonder precedent.

Dat is precies het doel van deze kritische beschouwing van de bezwaren tegen cryonica. Een keuze die je hebt getoetst aan de sterkste bezwaren, is een keuze waar je bewuster achter kunt staan.

Onze medeoprichter heeft uitgebreid beargumenteerd waarom het aanbieden hiervan verdedigbaar kan zijn, en in welke gevallen dat niet zo isheeft onze medeoprichter dat uitgebreid beargumenteerd.

Als de afweging tussen een kleine kans tegenover geen kans na dit alles nog steeds overtuigt, hebben zowel de bezwaren als jijzelf hun werk gedaan.

Kort gezegd: de sterkste bezwaren gaan over schade bij bewaring, onzekere opwekking en langetermijnrisico's voor de organisatie. Deze problemen zijn reëel, maar bewijzen niet dat het zinloos is om die mogelijkheid te bewaren.

Praktisch hulpmiddel

Ontdek dit praktische hulpmiddel

Gebruik het interactieve hulpmiddel om de vraag in dit artikel te onderzoeken.

De interactieve tool wordt geladen...

Verder lezen