De beschuldiging komt meestal in de vorm van een vraag.
Hoe kun je geld uitgeven om jezelf te behouden, terwijl er mensen zijn die nu hulp nodig hebben?
Het is geen dwaze vraag.
Ze wordt ook niet beantwoord door te zeggen dat overleven nobel is, of dat iedereen zijn geld mag uitgeven zoals hij wil.
Beide antwoorden ontlopen de moeilijkere kwestie.
Wat vraagt jouw keuze van anderen?
Wie draagt de last?
Een biostaseplan kan echte lasten met zich meebrengen.
Iemand die dicht bij je staat, moet misschien terwijl hij rouwt de hulpdiensten of het biostasisteam inschakelen. Familieleden moeten een ongebruikelijke beslissing wellicht uitleggen aan een arts of een uitvaartondernemer.
Binnen een familie kunnen conflicten ontstaan als de regeling tot het laatste moment geheim is gehouden.
Ze zouden de uitvoering niet zelf op zich moeten hoeven nemen.
Tomorrow.bio en de lokale partners verzorgen de cryopreservatie, de documentatie en het transport. Het lid levert de benodigde documenten aan en houdt de contactgegevens voor noodgevallen actueel.
Dat onderscheid is belangrijk.
Je familie kan betrokken zijn, maar hoort niet verantwoordelijk te zijn voor het regelen van het transport, het onderhandelen over de procedure of het bijeenbrengen van geld na het wettelijk vastgestelde overlijden.
Een persoonlijke wens wordt egoïstisch wanneer vermijdbare kosten ongemerkt op iemand anders worden afgewenteld.
Voorbereiding neemt verdriet of onenigheid niet weg.
Wel kan voorbereiding voorkomen dat je naasten extra werk krijgen door een ongefinancierd, verborgen of tegenstrijdig plan.
Belangrijke documenten om te bewaren staat wat het lid moet aanleveren en wat Tomorrow.bio coördineert.
Het geld had ook ergens anders naartoe kunnen gaan
Dit deel van het bezwaar klopt.
Geld dat naar lidmaatschap, verzekeringspremies of directe financiering gaat, kan niet ook nog gezinsbehoeften, zorg, goede doelen of pensioen betalen.
Bij een verzekering verandert de afweging zodra het grootste deel van de financiering door een verzekering wordt gedekt. De premies en de andere bestedingsmogelijkheden die daardoor wegvallen, verdwijnen daarmee niet.
Daar is geen moreel excuus voor.
Voor een ouder die de behoeften van een kind verwaarloost, ligt de kwestie anders dan voor iemand die pas een betaalbare premie betaalt nadat hij aan die verplichtingen heeft voldaan.
Ook in een gezamenlijk huishouden ligt die afweging anders. Dat de wens persoonlijk is, maakt het budget niet persoonlijk.
Iemand anders heeft misschien geen mensen die financieel van diegene afhankelijk zijn en geen gezamenlijke rekening.
Daarom is de feitelijke financiering belangrijker dan de prijs die voor de procedure wordt genoemd.
De juiste vergelijking is niet biostase tegenover een fantasie waarin hetzelfde geld alles doet.
De relevante vergelijking is die tussen biostase en wat iemand anders met dat geld zou doen.
Misschien is het alternatief een sterker financieel vangnet voor de familie of een aantoonbaar doeltreffend goed doel. Misschien is het een grotere auto, meer reizen, of geld dat anders onbenut zou blijven.
Verschillende alternatieven leveren verschillende ethische antwoorden op.
Algemene financieringsmethoden wordt uitgelegd waarom leeftijd, gezondheid en de gekozen structuur de huidige kosten aanzienlijk kunnen beïnvloeden.
Ontdek dit praktische hulpmiddel
Gebruik het interactieve hulpmiddel om de vraag in dit artikel te onderzoeken.
De interactieve tool wordt geladen...
Willen leven is niet egoïstisch
Voor jezelf zorgen is niet hetzelfde als egoïstisch zijn.
Mensen zoeken behandeling, beschermen hun gezondheid en maken plannen voor hun oude dag, deels omdat hun eigen verdere leven voor hen waarde heeft.
Bij biostase wordt die zorg doorgetrokken naar een veel onzekerdere toekomst.
Die onzekerheid verdient kritische aandacht. Je hoeft je niet voor die wens te schamen alleen omdat hij op jezelf is gericht.
Je hoeft die keuze ook niet voor te stellen als een geschenk aan de beschaving.
Iemand die weer tot leven zou komen, zou een waardevolle bijdrage aan de kennis kunnen leveren. Hij zou ook uitgebreide zorg nodig kunnen hebben. Geen van beide scenario's is te voorspellen op basis van de huidige stand van de wetenschap.
De ethische rechtvaardiging moet ook standhouden zonder speculatieve toekomstige baten.
Ze kan uitgaan van een eenvoudiger gedachte: het toekomstige leven van een volwassene kan voor die persoon waarde hebben.
Die waarde schept geen onbeperkt recht op het geld, de arbeid of de instemming van iemand anders.
Wel maakt die waarde duidelijk waarom voor jezelf kiezen niet automatisch betekent dat je anderen tekortdoet.
De eerste vraag is of het plan eerlijk is.
Ook moet duidelijk zijn of mensen die afhankelijk zijn van het lid voldoende beschermd blijven.
Ga na of het plan gefinancierd is, of de familie begrijpt wat haar beperkte rol inhoudt en of iemand anders onder druk wordt gezet om mee te doen.
Ga na welke andere uitgaven hierdoor niet meer mogelijk zijn.
Deze vragen kunnen een onrechtvaardige regeling blootleggen. Het woord egoïstisch maakt dat vaak niet duidelijk.
Ook de beschuldiging zelf kan als drukmiddel worden gebruikt.
Een familie kan cryonica oprecht afwijzen. Die zorgen verdienen aandacht, maar geven de familie niet automatisch zeggenschap over het lichaam en de wensen van een andere volwassene.
Het omgekeerde is even belangrijk.
Een lid mag niet eisen dat familieleden hun liefde bewijzen door het plan te steunen, geld bij te dragen of zich eveneens aan te melden.
Sommige mensen hopen samen met een partner in de toekomst verder te leven. Anderen kiezen ervoor dit alleen te doen. Geen van beide keuzes vormt een algemeen geldend moreel argument.
Die wederzijdse grenzen gelden aan beide kanten.
Biostase als daad van liefde wordt onderzocht hoe eigenliefde, familieliefde en de wens om samen verder te gaan elkaar kunnen overlappen zonder samen te vallen.
Een biostaseplan kan egoïstisch worden ingericht.
Maar een biostaseplan kan ook zo worden ingericht dat de financiering op orde is en zorgvuldig rekening wordt gehouden met iedereen die erbij betrokken raakt.
Het morele oordeel hangt minder af van de wens om te overleven dan van de offers die je voor die poging van anderen vraagt.
Kort samengevat: je eigen leven willen behouden is niet automatisch egoïstisch. Een plan wordt onrechtvaardig als het mensen die afhankelijk zijn van het lid verwaarloost, de financiering niet rond is of vermijdbare kosten en verantwoordelijkheden op anderen worden afgewenteld.
Meer lezen