Cryonics and religion

Mensen vragen vaak of cryonica te verenigen is met religie.

Die vraag klinkt eenvoudig, maar dat komt doordat het woord “religie” te veel in één keer moet dekken.

Een katholiek, een soennitische moslim, een reform-jood, een hindoe en een boeddhist kunnen het onderling oneens zijn over de ziel, verrijzenis, wedergeboorte, begrafenis, lichamelijke integriteit en de betekenis van de dood. Ook binnen één traditie komen twee mensen niet altijd tot dezelfde conclusie.

Er is geen eerlijk antwoord van één zin dat voor iedereen geldt.

Wat we uit ervaring kunnen zeggen, is dat cryonica en religie elkaar niet uitsluiten.

In Zwitserland zijn al mensen met een katholieke, hindoeïstische, joodse en islamitische achtergrond cryogeen bewaard. We noemen geen individuele patiënten en gebruiken hun geloof niet als aanbeveling. Hun aanwezigheid toont alleen dat mensen met verschillende geloofsovertuigingen dezelfde procedure kunnen bestuderen en kunnen concluderen dat die bij hun wereldbeeld past.

Dat betekent niet dat elke religieuze autoriteit cryonica goedkeurt. Het betekent wel dat je uit het label alleen geen tegenspraak mag afleiden.

Begin bij de eigenlijke procedure

Bij Tomorrow.bio beginnen we met een nauwkeurige beschrijving van de procedure. Cryopreservatie start nadat de wettelijke dood is vastgesteld. Het is geen schijndood van een levende patiënt, en geen enkele organisatie kan een cryogeen bewaarde patiënt vandaag doen ontwaken.

De procedure omvat het koelen van de patiënt, het ondersteunen van de circulatie waar de omstandigheden dat toelaten, het toedienen van een cryoprotectieve oplossing en het bewaren van de hersenen op cryogene temperatuur.

De fysieke hoop is dat er genoeg van de structuur die met geheugen, persoonlijkheid en identiteit samenhangt, bewaard blijft om herstel in de toekomst mogelijk te maken. Dat is onzeker. De informed-consentverklaring van Tomorrow.bio stelt dat opwekking wellicht nooit mogelijk wordt.

Die beschrijving doet geen wetenschappelijke uitspraak over een ziel, een hiernamaals, een goddelijk oordeel of wedergeboorte.

Dat maakt die vragen echter niet irrelevant.

Een religie kan zich sterk bezighouden met wat er met een lichaam gebeurt na de wettelijke dood. Ze kan begrafenis, ritueel wassen, specifieke gebeden, minimale ingrepen aan het lichaam of de aanwezigheid van een geloofsgemeenschap voorschrijven. Die vereisten moeten we kennen voordat er zich een noodgeval voordoet.

“Cryonica is gewoon geneeskunde” is dus niet genoeg. De procedure verlengt medische intenties tot voorbij het punt waarop de wet, en veel tradities, iemand als dood beschouwen.

Precies op die grens begint de religieuze vraag.

Wettelijke dood en religieuze dood worden ook niet altijd op dezelfde manier behandeld. Een rechtsgebied heeft een werkbare regel nodig voor het moment waarop medisch gezag stopt en postmortaal gezag begint. Een religieuze traditie kan neurologische, circulatoire of andere criteria hanteren, en de morele beoordeling ervan volgt niet automatisch uit de wettelijke verklaring.

Dit is belangrijk omdat de eerste stappen van cryopreservatie tijdgevoelig zijn. Tijdens de planning moeten we elk geloof of ritueel opsporen dat de toegang tot de patiënt kan vertragen of kan botsen met perfusie en langetermijnopslag.

Dat gesprek hoort te gebeuren vóór het noodgeval, niet naast de patiënt.

Verschillende tradities stellen verschillende vragen

Het christendom is een goed voorbeeld, omdat zelfs een vertrouwde traditie geen automatisch antwoord geeft.

Sommige christenen zien geen tegenstelling tussen geloof en technologische pogingen om het leven te behouden. De geneeskunde grijpt al in op processen die ooit als definitief golden. Menselijk handelen hoeft niet te wedijveren met goddelijke macht.

Anderen hechten meer belang aan begrafenis, lichamelijke verrijzenis, rentmeesterschap of het gevaar dat een speculatieve technologie de religieuze hoop vervangt.

De catechismus van de katholieke kerk schrijft respect voor overleden lichamen voor, staat autopsie toe voor wettelijke of wetenschappelijke doeleinden en staat crematie toe zolang die de lichamelijke verrijzenis niet ontkent.

Die beginselen zijn belangrijk, maar vormen geen officieel katholiek oordeel over de moderne cryonica. Een priester of theoloog moet daar zelf een redenering op baseren die uitkomt bij een procedure met chirurgie, perfusie en langdurige opslag.

Joodse en islamitische gemeenschappen kunnen veel waarde hechten aan een snelle begrafenis en een zorgvuldige behandeling van het lichaam. Cryopreservatie kan daarmee rechtstreeks in conflict komen, omdat de bedoeling voortgezette opslag is en geen begrafenis.

Toch spreken het jodendom en de islam niet met één bestuurlijke stem. Praktijk en gezag verschillen per stroming, school, gemeenschap en land.

Diezelfde voorzichtigheid geldt elders. Een boeddhist kan zich richten op gehechtheid, vergankelijkheid of de continuïteit van bewustzijn. Een hindoe kan de ziel, wedergeboorte, crematie en plichten tegenover het lichaam laten meespelen.

Dit zijn aanknopingspunten voor een gesprek, geen oordelen over miljoenen mensen.

Tomorrow.bio behandelt een religieus label niet als een handleiding. Weten dat iemand christen, moslim, jood, hindoe of boeddhist is, zegt ons niet wat die persoon zelf gelooft of welke praktijken zijn familie essentieel vindt.

Er is nog een onderscheid dat helder moet blijven: persoonlijk geloof en institutionele goedkeuring zijn niet hetzelfde.

Iemand kan het gevoel hebben dat cryonica bij zijn theologie past, terwijl zijn geloofsgemeenschap, geestelijke of familie het afwijst. Een ander krijgt misschien geen formeel bezwaar te horen, maar voelt toch dat de keuze botst met zijn eigen kijk op de dood.

Geen van beiden kan het uiteindelijke waardeoordeel volledig uit handen geven. Religieus gezag kan binnen een traditie doorslaggevend zijn, maar de betrokkene moet zelf begrijpen waarmee hij instemt.

Hoe we omgaan met religieuze zorgen

Als een lid een religieuze zorg naar voren brengt, is onze rol praktisch.

We leggen de werkelijke gang van zaken uit: wat er gebeurt na de wettelijke dood, waarom snelle stabilisatie belangrijk is, wat perfusie inhoudt en waarom de patiënt in langetermijnopslag blijft.

Kan de circulatie na de wettelijke dood tijdelijk ondersteund worden? Kunnen vasculaire toegang en chirurgische perfusie plaatsvinden? Kan het lichaam in plaats van begraven of gecremeerd te worden voor onbepaalde tijd cryogeen bewaard blijven?

Kunnen gebeden, familierituelen en rouw plaatsvinden zonder dat het lichaam op de gebruikelijke manier wordt behandeld?

Dan komt de vraag naar identiteit.

Als iemand in de toekomst de herinneringen en het karakter herstelt die in deze hersenen liggen vastgelegd, zou je theologie die persoon dan als jou beschouwen? Zou de ziel terugkeren, ergens anders blijven, of maakt dat de vraag zinloos?

Voor dat scenario bestaat misschien geen vaste leer. “Mijn traditie heeft daar nog geen standpunt over” is eerlijker dan een oud leerstuk dwingen tot een modern, technisch antwoord dat het nooit heeft willen geven.

We kunnen rechtstreeks spreken met het lid, de familie en een religieuze adviseur, als het lid dat wil. We kunnen de procedure uitleggen, maar we bepalen niet namens hen de theologie.

Sommige praktijken kunnen samengaan met cryopreservatie. Gebeden, een religieuze adviseur, de aanwezigheid van familie voor de procedure en een latere herdenkingsdienst zijn afhankelijk van het geval mogelijk.

Andere praktijken leveren een direct conflict op. Een patiënt kan niet zowel in langetermijnopslag blijven als begraven of gecremeerd worden. Ook ritueel wassen, het tonen van het lichaam en strikte begrafenistermijnen kunnen botsen met tijdgevoelige stabilisatie of chirurgische perfusie.

We moeten die grenzen duidelijk benoemen, in plaats van de indruk te wekken dat elke traditie zonder aanpassing kan worden ingepast.

Ook geld kan meespelen in het religieuze oordeel. Iemand kan zich afvragen of het verantwoord is een onzekere kans op herstel te financieren, terwijl dezelfde middelen familie, een goed doel of andere plichten zouden kunnen steunen.

Dat is geen wetenschappelijk bezwaar. Het is een vraag over rentmeesterschap, en die verdient het om in die termen beantwoord te worden.

Het helpt om meningsverschillen over feiten te onderscheiden van meningsverschillen over waarden. Het vraagstuk van de fysieke identiteit wordt behandeld in geheugen, identiteit en de hersenen. De morele vragen komen aan de orde in is cryonica ethisch verantwoord?

Je familie kan het toch anders zien

Een persoonlijke, religieuze conclusie blijft niet privé zodra iemand overlijdt.

Familieleden verwachten misschien een begrafenis, crematie of een vertrouwde uitvaart. Een cryonica-regeling ontdekken tijdens het rouwproces kan aanvoelen als het verlies van zowel de persoon als de rituelen die het verlies begrijpelijk maken.

Sommige rituelen kunnen ook zonder het lichaam plaatsvinden. Andere niet. Een herdenkingsdienst, gebeden en gezamenlijke rouw zijn vaak aanpasbaar, terwijl wassen, het tonen van het lichaam, begraven of cremeren voor sommigen geen bijzaak maar de kern zijn.

Wanneer uitvaartgebruiken belangrijk zijn voor een lid of de familie, vragen we welke elementen essentieel zijn. Daarna kunnen we uitleggen welke daarvan samengaan met de procedure en welke niet. Het woord “uitvaart” kan heel verschillende behoeften verbergen.

Een volwassene kan nog altijd besluiten dat zijn eigen, goed geïnformeerde wens doorslaggevend moet zijn.

Autonomie betekent niet dat je mag doen alsof de keuze niemand anders raakt.

We raden leden aan dit vroeg te bespreken. De familie moet weten dat cryopreservatie begint na de wettelijke dood, dat herstel niet gegarandeerd is en dat de regeling verandert wat er met het lichaam kan gebeuren.

Als een religieuze adviseur belangrijk is voor de familie, raden we aan die persoon te betrekken zolang er nog tijd is voor een echt gesprek.

Tomorrow.bio kan de timing, chirurgie, transport, opslag en onzekerheid uitleggen. De adviseur kan de leer en de praktijk toelichten. Het lid beslist hoe die feiten samen passen.

Leg de beslissing daarna op de juiste manier vast. De praktische documenten komen aan de orde in belangrijke documenten om te bewaren, maar papierwerk kan geen overeenstemming afdwingen waar overtuigingen echt botsen.

Soms zal het antwoord ja zijn. Soms nee. Soms blijft het ongemakkelijk.

Onze ervaring is dat religieus geloof en cryonica samen kunnen bestaan.

Ze bestaan naast elkaar, niet omdat de moeilijke vragen verdwijnen, maar omdat mensen die vragen eerlijk kunnen onderzoeken en tot een beslissing kunnen komen die past bij hun eigen geloof.

Verder lezen

• Waarom dezelfde feiten tot verschillende keuzes kunnen leiden
• Wensen vastleggen voordat een familiecrisis zich voordoet
• Wat volgt uit verschillende overtuigingen over de dood