Stel je voor dat een technologie die nu nog niet bestaat, ooit werkelijkheid wordt.

Je wordt wakker.

Geen bekende stem noemt je naam. Niemand herinnert zich jullie privégrapjes, de moeilijke jaren of wie je vroeger was.

De taal is veranderd. De straat buiten komt je niet bekend voor.

Voor veel mensen is dit angstaanjagender dan het herstelproces zelf.

De angst is niet simpelweg dat je alleen zou zijn.

Het gaat om terugkeren zonder iemand die kan bevestigen wie je was en waar je vandaan kwam.

Alleen wakker worden is maar één mogelijkheid

Het opwekken van mensen na cryopreservatie is nu niet mogelijk.

We weten niet of dit ooit mogelijk wordt, voor welke patiënten het uitkomst zou bieden en in hoeverre herinneringen en persoonlijkheid te herstellen zouden zijn.

De toestemmingsverklaring van Tomorrow.bio noemt eenzaamheid, verdriet en aanpassingsproblemen als mogelijke gevolgen.

Daarmee wordt niet voorspeld dat die gevolgen zich ook daadwerkelijk zullen voordoen.

Eenzaamheid is een voorstelbaar gevolg, maar opwekking blijft hypothetisch. Met beide onzekerheden moet rekening worden gehouden.

Dat helpt twee al te eenvoudige redeneringen te vermijden.

De angst mag niet worden afgedaan met “je zou tenminste leven”. Sommige mensen zouden ernstige isolatie of een beschadigde identiteit onaanvaardbaar vinden.

Maar zelfs het aantrekkelijkste sociale scenario is geen voorspelling, hoe gemakkelijk het ook voor te stellen is.

Even voorstelbaar is een warme toekomst waarin je je verbonden voelt met je nakomelingen.

Geen van beide scenario’s biedt zekerheid.

Samen bewaard worden betekent niet samen opgewekt worden

Voor sommige mensen draait die wens sterk om hun relatie met naasten. Ze willen niet alleen een leven in de toekomst, maar hopen die toekomst samen tegemoet te gaan.

Als je samen met een partner voor biostase kiest, blijft een hereniging in de toekomst mogelijk.

Dat garandeert niet dat jullie op hetzelfde moment worden opgewekt.

Bij de ene persoon kan de cryopreservatie beter verlopen dan bij de andere. Ziekte of vertraging kan ertoe leiden dat de andere persoon later kan worden opgewekt. De benodigde herstelprocedures kunnen volledig verschillend zijn.

Zelfs als beiden herstelbaar zouden zijn, kan de ene jaren eerder in aanmerking komen dan de andere.

Zou je willen dat een mogelijke opwekking wordt uitgesteld als iemand van wie je hield nog niet herstelbaar was?

Er is misschien geen antwoord dat verlies vermijdt.

Dat maakt een gedeelde regeling niet betekenisloos.

Het verandert de belofte om samen terug te komen in de mogelijkheid om beide opties open te houden.

Andere mensen kiezen onafhankelijk van elkaar. Ze hopen misschien dat naasten dat begrijpen, zonder te verwachten dat die dezelfde keuze maken.

Beide reacties zijn begrijpelijk. Geen van beide hoeft als de vanzelfsprekende norm te gelden.

De emotionele betekenis hiervan wordt besproken in ‘Biostase als daad van liefde’.

Voor een opwekking zouden andere mensen nodig zijn

Niemand zou per ongeluk worden opgewekt.

Iemand zou een herstelmethode hebben ontwikkeld, de patiënt hebben uitgekozen, middelen beschikbaar hebben gesteld en hebben besloten dat de opwekking kon doorgaan.

Dit is een gevolgtrekking, geen garantie van vriendelijkheid.

In een toekomst waarin opwekking mogelijk is, zouden er waarschijnlijk al instellingen en mensen zijn die zich om de patiënt bekommeren.

Volledige verlatenheid is daarom minder waarschijnlijk dan het somberste scenario doet vermoeden.

Dat lost de eenzaamheid niet op.

Medische revalidatie is geen vriendschap. Juridische erkenning vervangt geen familie. Een vertaler kan zich jouw jeugd niet herinneren.

Iemand kan omringd zijn door deskundige zorg en zich toch in wezen alleen voelen.

Re-integratie zou taallessen, psychologische begeleiding, onderwijs en een nieuwe juridische positie kunnen vereisen.

Documenten uit het heden zouden kunnen helpen.

Brieven, foto’s, medische gegevens en notities over de waarden van een patiënt kunnen een levende relatie niet vervangen. Ze zouden wel een brug naar het vroegere leven kunnen vormen.

Iemand die is opgewekt, zou ook andere patiënten, nakomelingen, historici of mensen kunnen ontmoeten die ervoor kiezen te helpen.

Met geen van hen ontstaat vanzelf een betekenisvolle relatie.

De juridische onzekerheid wordt besproken in de juridische status van een persoon in cryostase.

Praktisch hulpmiddel

Ontdek dit praktische hulpmiddel

Gebruik het interactieve hulpmiddel om de vraag in dit artikel te onderzoeken.

De interactieve tool wordt geladen…

Zou je een nieuw leven kunnen opbouwen?

Sommige mensen zouden verdriet, revalidatie en radicale culturele verandering accepteren voor de kans om nieuwe relaties aan te gaan.

Anderen hechten zo sterk aan continuïteit met hun huidige wereld dat die toekomst weinig aantrekkingskracht heeft.

Geen van beide antwoorden volgt rechtstreeks uit de wetenschap.

Mensen bouwen hun leven ook opnieuw op na het overlijden van een naaste, migratie of het verlies van een gemeenschap.

Dat laat zien dat nieuwe verbondenheid mogelijk is. Het toont niet aan dat aanpassing na een hypothetische opwekking makkelijk zou zijn, of zelfs maar vergelijkbaar.

Kijk niet alleen naar twee mogelijke uitkomsten.

Er kan geen opwekking plaatsvinden, er kan opwekking met ernstige beperkingen zijn, of opwekking met eenzaamheid maar ook deskundige ondersteuning. Ook succesvolle re-integratie in een leven dat niemand nu kan beschrijven, is denkbaar.

De keuze is niet tussen een perfecte hereniging en absolute leegte.

De vraag is of een van die onzekere levens nog genoeg zelfbeschikking, verbondenheid en ruimte voor nieuwe betekenis zou bieden om voor jou aanvaardbaar te zijn.

Je wensen vastleggen is beter dan niets vastleggen, al kan geen document grip krijgen op een onbekende toekomst.

‘Zorgen dat je wensen worden gevolgd’ legt uit wat je nu met planning wel en niet kunt regelen.

Alleen wakker worden zou een verlies zijn.

Het zou ook het begin kunnen zijn van relaties die nu nog niet bestaan.

Of die mogelijkheid voldoende is, hangt niet af van een voorspelling over de toekomst. Het is een persoonlijke afweging over welk leven jij nog de moeite waard zou vinden.

Kort samengevat: Opwekking zou kunnen betekenen dat je bekende mensen verliest en je moet aanpassen aan een onbekende wereld. Als je je samen met naasten aanmeldt, is een hereniging niet gegarandeerd. Daarom moet je zelf bepalen of een nieuw leven voor jou toch de moeite waard zou kunnen zijn.

Meer lezen