De huidige wettelijke status van een cryopreserverd persoon is minder mysterieus dan de toekomstige.
In elk concreet geval is de juridische dood al vastgesteld. Cryopreservatie begint daarna, dus het schort het overlijdensregister niet op of creëert een tijdelijke status tussen leven en dood.
De écht moeilijke vraag doet zich pas voor als toekomstige geneeskunde iemand herstelt wiens dood juridisch geldig was op het moment dat die plaatsvond.
Er bestaat geen Europese status die cryostase heet.
Europa heeft niet één burgerlijke-statussysteem of één definitie van dood die identiek in elk land van toepassing is.
De EU’srichtlijnen voor dood en repatriëringbevestigt de onderliggende structuur: elk land past zijn eigen regels toe voor het registreren van een overlijden en het vervoer van menselijke resten.
De Zwitserse wet maakt de huidige status bijzonder expliciet.
Artikel 31 van het Zwitserse Burgerlijk Wetboekstelt dat de persoonlijkheid begint met leven na een levende geboorte en eindigt met de dood.
Cryogene opslag verandert die regel niet. Een persoon die in Zwitserland wordt opgeslagen blijft juridisch overleden volgens de huidige wet.
Deze juridische conclusie is los van het wetenschappelijke argument inhet biostase-concept van dood.
Juridische dood activeert meerdere systemen tegelijk.
Zodra de dood is geregistreerd, beginnen meerdere juridische gevolgen. De precieze details zijn nationaal, maar de hoofdcategorieën komen in heel Europa terug.
- Een overlijdensregister wordt gecreëerd volgens de wet van het land waar de dood wordt geregistreerd.
- De zeggenschap over het lichaam gaat over naar de persoon of instelling die door de lokale wet wordt aangewezen.
- Eigendom komt in een nalatenschap of boedelbewind terecht.
- Huwelijk, uitkeringen, belastingstatus en contracten worden beïnvloed volgens hun eigen regels.
- Langdurig voogdijschap hangt af van afspraken en instellingen die na de dood actief worden.
Deze gevolgen wachten niet af of toekomstige herleving mogelijk wordt.
Bijvoorbeeld,artikel 1922 van het Duitse Burgerlijk Wetboek stelt dat een nalatenschap als geheel overgaat op één of meer erfgenamen bij overlijden.
De cryopreserverende patiënt wordt daarom niet behandeld als een eigenaar die tijdelijk geen toegang heeft tot een ongewijzigde nalatenschap.
Juridische dood verwijdert niet elke bescherming
Te zeggen dat een overledene ‘geen rechten’ heeft, is te ruim.
De overledene heeft niet langer de gebruikelijke rechtsbevoegdheid van een levend natuurlijk persoon. Je kunt niet zelf een nieuw contract ondertekenen, stemmen, procederen of een instelling leiden.
Maar Europese wetten kunnen het lichaam, de waardigheid, vertrouwelijkheid, uitgesproken wensen en belangen die door anderen worden beheerd, nog steeds beschermen.
Frankrijk biedt een duidelijk voorbeeld.Artikel 16-1-1 van het Franse Burgerlijk Wetboek stelt dat de eerbied die aan het menselijk lichaam verschuldigd is, niet ophoudt bij de dood.
Het vereist ook dat menselijke resten, inclusief as, met eerbied, waardigheid en fatsoen worden behandeld.
Die bescherming classificeert de overledene niet als juridisch levend. Het beperkt wat levende mensen en instellingen met het lichaam mogen doen.
Dezelfde nuance is belangrijk in biostase. Een patiënt kan juridisch overleden zijn terwijl het lichaam beschermd blijft en onder afdwingbare voogdijregelingen valt.
“Patiënt” beschrijft een toewijding, niet een burgerlijke status
Tomorrow.bio gebruikt het woord “patiënt” omdat het doel behoud is voor mogelijke toekomstige zorg.
Het drukt een operationele en ethische toewijding uit. Het claimt niet dat een rechtbank momenteel een geschorste rechtspersoonlijkheid erkent.
De patiënt blijft juridisch overleden, terwijl Tomorrow.bio en de patiëntenzorgstructuur verantwoordelijkheden op zich nemen voor bewaring, transport en langdurige bewaring.
De institutionele regeling wordt beschreven inhet Tomorrow.bio-ecosysteem ende langetermijnopslagfaciliteit.
Zwitserse opslag schorst de rechtspersoonlijkheid niet
Het verplaatsen van de patiënt naar Zwitserland verandert de voogdij en de jurisdictie van de opslag. Het herroept niet de doodverklaring die in het land van herkomst is vastgesteld.
Langetermijnopslag wordt onderhouden via contracten, organisatorische taken, toegewijde financiering en het bestuur van de instellingen die verantwoordelijk zijn voor de patiënt.
Die regelingen binden levende organisaties en beslissers. Ze laten de overleden persoon niet met een voortdurende juridische bevoegdheid om nieuwe instructies te geven.
Daarom leggende belangrijke documenten autoriteit en taken vast voordat ze nodig zijn.
Een gecorrigeerde doodverklaring is niet hetzelfde als herleving
Europees recht behandelt al enkele gevallen waarin iemand die dood is verklaard later levend wordt teruggevonden. Die regels zijn nuttige analogieën, maar ze lossen een ander probleem op.
DePresumption of Death Act 2013 voor Engeland en Wales stelt de High Court in staat om een doodverklaring te wijzigen of in te trekken.
Maar intrekking herstelt niet automatisch alles wat er is gebeurd.
Sectie 6 zegt dat een wijzigingsorder op zichzelf geen invloed heeft op eigendom verworven door de verklaring. Het herleeft ook geen huwelijk of geregistreerd partnerschap dat erdoor is beëindigd.
De rechter heeft beperkte bevoegdheden om eigendom te behandelen onder sectie 7, terwijl te goeder trouw afgesloten transacties bescherming genieten.
Dit onthult een belangrijk principe. Zelfs als de oorspronkelijke doodverklaring wordt gecorrigeerd, beschermt de wet mensen die er redelijkerwijs op vertrouwd hebben.
Een cryopreservatie-revival zou moeilijker zijn. De oorspronkelijke doodbepaling kan volledig geldig zijn geweest, met tientallen of zelfs eeuwen aan wettelijke gevolgen die erop volgden.
Revival zou een nieuwe juridische route vereisen
Geen enkele huidige Europese procedure biedt een geteste, uitgebreide oplossing voor het herstellen van de burgerlijke status na wettelijke dood en langdurige cryopreservatie.
Er zouden verschillende vragen apart beantwoord moeten worden:
- Identiteit: hoe zouden geboorte-, dood- en identiteitsregistraties gekoppeld of geactiveerd worden?
- Bevoegdheid: wanneer zou de herleefde persoon weer de bevoegdheid krijgen om toestemming te geven, contracten te sluiten en te procederen?
- Staatsburgerschap: welke nationaliteit en verblijfsstatus zouden gelden?
- Eigendom: welke middelen zouden er nog over zijn na wettelijke erfopvolging en latere transacties?
- Relaties: wat zou er gebeuren met huwelijken, ouderschap en verplichtingen die door de dood zijn veranderd?
- Zorg: wie zou beslissingen nemen terwijl identiteit en bevoegdheid nog vastgesteld moesten worden?
De herleefde persoon automatisch als dezelfde juridische entiteit bestempelen lost deze vragen niet op.
Ze een “nieuwe persoon” noemen lost het probleem ook niet op. Toekomstige wetgevers en rechters zouden regels nodig hebben die passen bij de feiten en de dan beschikbare technologie.
Eigendom is het lastigste probleem om te ontwarren
Identiteitsgegevens kunnen in theorie worden aangepast. Eigendom dat naar erfgenamen gaat, wordt verkocht aan kopers of generaties lang wordt verbruikt, creëert concurrerende belangen.
Het huidige erfrecht houdt gewone activa niet bevroren in de naam van de overledene, alleen omdat toekomstige herleving denkbaar is.
De Engelse en Welshe veronderstelde-doodregels laten zien waarom. Zelfs een gecorrigeerde verklaring maakt goede trouw eigendomstransacties niet automatisch ongeldig of herstelt een voormalig huwelijk.
Trusts en stichtingen kunnen middelen bewaren voor specifieke doelen. Ze kunnen niet garanderen dat een toekomstig rechtsstelsel voormalig eigendom teruggeeft aan een herleefde persoon.
De praktische opties en beperkingen worden onderzocht inkan vermogen worden bewaard voor gebruik na reanimatie?
Wat kan je vandaag plannen
Een contract kan iemand niet wettelijk in leven houden na een geldige doodverklaring.
Het kan de gevraagde beschikking vastleggen, verantwoordelijke instellingen aanwijzen, financiering voor bewaring regelen en taken voor langdurige zorg definiëren.
Dat is de praktische rol van de providerovereenkomst, opslagovereenkomst en aanverwante documenten. Zij regelen de mensen en instellingen die na de dood actief zijn.
Tomorrow.bio coördineert de operationele en transportdocumentatie met lokale uitvaartpartners. Het lid levert en ondertekent de gevraagde documenten voor de individuele regeling.
Ziezorg dat je wensen worden nageleefd enregulerende risico’s en juridische grijze zones.
De wetenschap ziet een behouden biologische structuur. De wet ziet de gevolgen van een geldige doodverklaring.
Geen van beide beschrijvingen lost op of herleving zal werken of hoe een toekomstig Europees rechtsstelsel zou moeten reageren als dat wel zo is.
Dit artikel is algemene educatieve informatie, geen juridisch advies.
TL;DR: De huidige wet ziet een cryopreserverd persoon als overleden, terwijl het lichaam, de nalatenschap en het voogdijschap nog steeds gereguleerd blijven. Een toekomstige herleving zou nieuwe wettelijke regels vereisen.
Ontdek dit praktische hulpmiddel
Gebruik het interactieve hulpmiddel om de vraag in dit artikel te onderzoeken.
Interactieve tool wordt geladen...
Meer lezen