Als het geld krap is, hoor je vaak dezelfde zin: als iets belangrijk genoeg is, vind je er wel geld voor.
Ik begrijp de gedachte erachter. Prioriteiten doen ertoe. Maar soms is deze zin volstrekte onzin.
Als huur, eten, medicijnen en schulden je inkomen al opslokken, ligt er geen verborgen geldpotje te wachten dat vrijkomt zodra je iets maar graag genoeg wilt.
Een serieus gesprek over cryopreservatie moet daar beginnen. We moeten niemand een schuldgevoel geven omdat er geen financiële ruimte is, zeker niet terwijl we beweren dat ons hele project bestaat omdat mensenlevens ertoe doen.
We moeten ook niet de omgekeerde fout maken.
Een laag inkomen nu betekent niet altijd een laag inkomen voor altijd. Dat is duidelijk voor veel studenten, maar het kan ook gelden na werkloosheid, een verhuizing, een scheiding of het begin van een loopbaan.
De nuttige vraag is dus niet: “Kan ik nu alles betalen?” Het is: “Welk deel kan ik niet betalen, en gaat die situatie waarschijnlijk veranderen?”
Dezelfde 50 euro kost niet iedereen evenveel
Het standaard Europese lidmaatschap van Tomorrow.bio kost 50 euro per maand of 500 euro per jaar. Deze bedragen zijn openbaar en makkelijk te begrijpen.
Maar die bedragen vormen niet voor iedereen dezelfde financiële last.
Vijftig euro kan voor de een een etentje zijn dat je snel weer vergeet, en voor de ander het restant van het boodschappenbudget. Een vast tarief pakt in de praktijk niet voor iedereen gelijk uit.
Daarom bieden we een inkomensafhankelijk lidmaatschap aan vanaf 5 euro per maand. Het gesprek daarover is vertrouwelijk en het tarief wordt vastgesteld op basis van wat iemand daadwerkelijk kan betalen.
Studenten kunnen op vertoon van een inschrijfbewijs drie jaar lang 90 procent korting krijgen. De actuele voorwaarden staan op onze lidmaatschapspagina, en iedereen die het verlaagde tarief nodig heeft, kan contact opnemen via [email protected].
Dit is om meer redenen belangrijk dan alleen de voor de hand liggende commerciële redenen.
Een lidmaatschap mag geen test worden van hoeveel ongemak iemand bereid is te verdragen om betrokkenheid te bewijzen. We willen regelingen die het gewone leven doorstaan, geen heroïsche betalingen die na drie maanden alsnog stuklopen.
Het lagere tarief houdt het lidmaatschap toegankelijk tijdens een moeilijke periode. Zo blijven het lidmaatschap, de administratie en de stand-byregeling doorlopen terwijl iemands financiële situatie verbetert.
Toch is er een belangrijke grens, en die verzwijgen zou niemand helpen.
De korting lost één rekening op
Lidmaatschap en de financiering van cryopreservatie staan los van elkaar.
Het verlaagde tarief geldt voor het lidmaatschap. Het verlaagt niet de momenteel benodigde financiering van 200.000 euro voor cryopreservatie van het hele lichaam of 75.000 euro voor preservatie van alleen het brein.
Die grotere bedragen dekken de procedure en de langetermijnopslag. De meeste leden hebben zulke bedragen niet direct als spaargeld beschikbaar. Ze regelen vooraf een financieringsmethode, vaak een levensverzekering.
Dit onderscheid klinkt eenvoudig. In de praktijk verandert het het hele gesprek.
Interne gesprekken met leden lieten een terugkerend patroon zien. Sommige mensen liepen jarenlang met het idee rond, omdat ‘te duur’ voor hen één groot en vaag obstakel was.
Zodra zij de maandelijkse lidmaatschapskosten los zagen van de toekomstige kosten van cryopreservatie, werd het probleem concreter. Soms bood een verzekering een oplossing. Soms een hoger inkomen. Soms bleef er een reëel obstakel over.
Dat is in alle drie de gevallen nuttige informatie.
Als 50 euro het enige obstakel is, kan het verlaagde lidmaatschap dat direct oplossen. Als de verzekeringspremie het obstakel is, helpt een lager lidmaatschap wel, maar maakt het het plan niet compleet.
Als gezondheid een verzekering onbereikbaar maakt, kan een korting de acceptatievoorwaarden niet ongedaan maken. Spaargeld, een bestaande verzekering, vermogen of een andere financieringsroute kunnen dan nog werken, maar dat vraagt een ander gesprek.
De financieringsmogelijkheden zijn niet zonder meer onderling uitwisselbaar. Welke optie het beste past, hangt af van leeftijd, gezondheid, woonland en financiële situatie.
Daarom is “cryonica is betaalbaar” te algemeen. Dat geldt ook voor “cryonica is alleen voor rijke mensen”. Beide slogans doen geen recht aan de persoon om wie het gaat.
Jong zijn helpt, maar maakt het plan niet makkelijk
Studenten bevinden zich in een vreemde financiële positie.
Ze hebben nu vaak heel weinig inkomen. Tegelijk kunnen hun leeftijd en gezondheid een levensverzekering nu makkelijker en goedkoper maken dan later.
Dat kan druk opleveren om meteen te handelen. De redenering is eenvoudig: verzekeringspremies hangen samen met risico, en dat risico neemt doorgaans toe met de leeftijd of na een ernstige diagnose.
Toch is een goedkope polis die je niet kunt volhouden geen slimme financiële overwinning.
Het inkomen als student kan wegvallen tussen het afstuderen en de eerste vaste baan. Een verhuizing naar een ander land kan het aanbod aan producten veranderen. De huur kan stijgen. Schulden kunnen gaan drukken.
De driejarige studentenkorting is bedoeld om die instabiele periode te overbruggen. Het is een tijdelijke overbrugging, geen garantie dat de regeling ook na afloop van de korting even goed betaalbaar blijft.
Kijk voordat je begint naar het totale maandbedrag en naar de momenten waarop tijdelijke voorwaarden aflopen of veranderen.
Wanneer stopt de studentenkorting? Wanneer loopt een tijdelijke verzekering af? Wat gebeurt er als het inkomen zes maanden wegvalt?
Dit zijn misschien saaie vragen, maar ze zijn wel noodzakelijk. Het plan moet saaie vragen kunnen doorstaan.
De vergelijking tussen tijdelijke en levenslange verzekeringen laat zien waarom een lage premie nu niet het complete antwoord is.
Wie jong begint, houdt vaak meer opties open. Dat mag niet ten koste gaan van huur, noodzakelijke zorg of een basale noodreserve.
We helpen iemand liever met een plan dat standhoudt dan dat we enkele betalingen ontvangen voor een regeling waarvan die persoon al weet dat die niet vol te houden is.
Soms is wachten het verantwoorde antwoord
Ik bedoel niet passief wachten.
“Ik kijk er opnieuw naar als het leven beter gaat” kan vijftien jaar lang waar blijven. Het klinkt als een plan omdat het naar de toekomst verwijst, maar niets erin zegt je wanneer je moet handelen.
Een weloverwogen besluit om uit te stellen heeft een duidelijk moment waarop je de situatie opnieuw beoordeelt.
Dat kan afstuderen zijn, het einde van een proeftijd, het aflossen van een specifieke schuld of het bereiken van een vastgestelde noodreserve. Op dat moment beoordeel je de situatie opnieuw.
Je kunt nu al offertes voor een verzekering opvragen zonder meteen iets af te sluiten. Zo zie je of de kosten die je in je hoofd had kloppen met de werkelijkheid, en of gezondheid al invloed heeft op de acceptatie.
Dit is belangrijk, omdat uitstel gevolgen kan hebben. Premies kunnen met de leeftijd stijgen, een toekomstige diagnose kan de beschikbare dekking beperken, en de regeling blijft ondertussen onvolledig.
De oplossing is niet om je tegen elke prijs aan te melden. Het is om de kosten van nu handelen te vergelijken met de kosten van wachten, op basis van je eigen situatie in plaats van een slogan.
De een ontdekt misschien dat een verlaagd lidmaatschap en een bescheiden verzekeringspremie prima haalbaar zijn. De ander ontdekt dat zelfs 5 euro nu te veel is.
Geen van beide antwoorden zegt iets over hoezeer die persoon het leven waardeert.
Het niet kunnen betalen betekent niet dat je er minder om geeft
In kringen rond levensverlenging bestaat de neiging om geld te zien als bewijs van serieuze betrokkenheid. Mensen die betalen, zijn toegewijd. Mensen die dat niet doen, willen het zeker niet genoeg.
Ik heb een afkeer van dit idee.
Onze taak is om de drempels te verlagen waar dat kan, zonder te doen alsof de werkelijke kosten verdwijnen. Standby-teams, ambulances, apparatuur, transport, cryoprotectieve perfusie en langetermijnopslag vragen allemaal om echte middelen.
Een inkomensafhankelijk lidmaatschap maakt cryopreservatie niet voor iedereen betaalbaar. Het maakt wel één onderdeel eerlijker, en dat is de moeite waard.
Een verzekering kan de preservatiekosten voor veel mensen bereikbaar maken zonder spaargeld met zes cijfers. Zo'n verzekering helpt niet iedereen, vooral niet als gezondheid, leeftijd of de beschikbaarheid van verzekeringen in het woonland die optie uitsluit.
Een eerlijke uitleg ligt tussen optimisme en verkooppraatjes in.
Cryopreservatie is niet voorbehouden aan rijke mensen. Veel mensen met een regulier inkomen kunnen het financieren, vooral als zij op tijd een passende verzekering afsluiten. Het stereotype dat het alleen voor superrijken is klopt eenvoudigweg niet.
Het is ook niet voor iedereen op elk inkomen vandaag al bereikbaar.
Ben je student of leef je van een laag inkomen, begin dan niet met de vraag of je op een of andere manier de volledige kosten kunt dragen.
Breng de verschillende kostenposten afzonderlijk in kaart. Zoek het precieze obstakel. Gebruik het verlaagde tarief als daarmee de lidmaatschapskosten haalbaar worden, en werk daarna de financiering uit zonder je huidige leven daarvoor op te offeren.
En als de cijfers nu nog niet kloppen, koppel de beslissing dan aan een echte datum en kom er later op terug. Dat is geen opgeven.
Het is het probleem serieus genoeg nemen om iets te bouwen dat standhoudt.
TL;DR: Tomorrow.bio biedt een inkomensafhankelijk lidmaatschap vanaf 5 euro per maand en drie jaar lang 90 procent studentenkorting. Deze aanbiedingen verlagen de lidmaatschapskosten, niet het afzonderlijke financieringsvereiste voor cryopreservatie, dus het juiste plan moet beide dekken zonder essentiële uitgaven te verdringen.
Verder lezen