De opluchting van je aanmelden

Er is een verrassend gewoon moment na het aanmelden voor cryopreservatie.

Je wordt geen ander persoon. De kamer ziet er hetzelfde uit. Je leven gaat door.

Maar een vraag die je misschien al jaren achtervolgt, heeft nu eindelijk een antwoord gekregen.

Die verandering kan voelen als opluchting.

In onze gesprekken met leden komt dat gevoel in verschillende vormen naar voren. Sommigen beschrijven kalmte. Sommigen voelen zich opgewonden. Sommigen voelen zich slechts een beetje beter, en sommigen blijven onzeker.

Er is geen correcte emotionele reactie.

Toch is opluchting logisch. Het is vaak het sterkst als iemand lang geleden al besloot dat cryopreservatie het waard was, maar jarenlang de praktische beslissing openliet.

Het ondertekenen beëindigt die specifieke vorm van wachten.

De vraag stopt met je achtervolgen.

Een onopgeloste beslissing zit niet stil in een map.

Hij komt terug als iemand sterft. Hij komt terug na een medische afspraak, op een belangrijke verjaardag, of als er onverwacht een artikel over cryonica op je scherm verschijnt.

Elke keer begint het hele debat opnieuw.

Geloof ik dat dit ook maar enigszins kans van slagen heeft? Welke organisatie zou ik vertrouwen? Kan ik het betalen? Wat zullen mijn familieleden ervan vinden?

Dan neemt het dagelijks leven het over, en gaat de vraag weer terug naar de opslag zonder opgelost te zijn.

Dood is ongebruikelijk makkelijk om abstract te laten.Het is enorm belangrijk, maar heeft meestal geen datum op de kalender en geen duidelijke deadline vandaag.

Daarom kan iemand zich tien jaar lang druk maken over cryopreservatie zonder een formulier in te vullen dat veel minder tijd kost.

Eerlijk gezegd is dit niet vreemd. We doen hetzelfde met testamenten, verzekeringen en moeilijke familiegesprekken. Belangrijkheid leidt niet automatisch tot actie.

Onderzoek naar onafgemaakte doelen helpt een deel van de ervaring te verklaren. In een reeks studies zorgden onafgemaakte doelen voor opdringerige gedachten, terwijl het maken van een specifiek plan die mentale interferentie verminderde.

Dede studie onderzocht geen cryopreservatie, dus het kan niet elke reactie van een lid verklaren. Het beschrijft wel iets bekends: openstaande taken blijven aandacht vragen.

Cryopreservatie maakt het effect zwaarder omdat de taak gekoppeld is aan je eigen dood.

Zodra je je aanmeldt, heb je de dood niet opgelost. Je hebt één beslissing opgelost over wat er moet gebeuren als de huidige geneeskunde je niet meer kan helpen.

Dat is een echte prestatie.

Het is ook waarom de opluchting groter kan voelen dan de handeling zelf. Het formulier is misschien kort, maar het sluit een vraag af die veel meer ruimte heeft ingenomen dan het formulier ooit deed.

Je kunt opluchting voelen en toch onzeker zijn

Hier verwarren mensen soms twee heel verschillende dingen met elkaar.

Je kunt ervan overtuigd zijn dat aanmelden de juiste beslissing voor je was, zonder zeker te weten dat toekomstige reanimatie zal lukken.

Je kunt overtuigd zijn van de beslissing zonder te doen alsof je de uitkomst kent.

Geen mens is ooit herleefd na hele-lichaam cryopreservatie. Tomorrow.bio'sgeïnformeerde toestemming zegt ronduit dat de benodigde technologie vandaag niet bestaat.

We kunnen een lid niet vertellen of reanimatie mogelijk wordt, wanneer dat zou kunnen gebeuren of welke kans daar aan gekoppeld is.

Aanmelden verwijdert die onzekerheid niet.

Wat het wel verwijdert, is een andere onzekerheid: of je ervoor gekozen hebt de mogelijkheid te behouden of niet.

Dit onderscheid is belangrijk. Een persoon kan accepteren dat de uitkomst onbekend is en toch beslissen dat een poging tot preservatie beter is dan geen poging.

Ze hebben geen blinde geloofsleer nodig. Ze hebben een geïnformeerd beeld van de risico's nodig en een oordeel over wat de optie voor hen waard is.

Onze interviews met leden maakten de emotionele schaal erg duidelijk.

Sommige mensen voelden direct een gevoel van afsluiting na jaren van uitstel. Anderen voelden slechts gedeeltelijke opluchting omdat vragen over financiering, familiecoöperatie of organisatorische levensvatbaarheid nog niet waren opgelost.

Een paar hoopten dat het ondertekenen de diepere angst voor de dood zou wegnemen, om er vervolgens achter te komen dat één contract dat niet kon oplossen.

Dat maakt de beslissing nog geen mislukking. Cryopreservatie is een regeling voor een toekomstige medische noodsituatie, geen behandeling voor angst vandaag.

Het doel is niet om een specifiek gevoel te creëren.

Het doel is om de beslissing eerlijk te nemen, ernaar te handelen en te begrijpen wat er daarna onzeker blijft.

De sterkere opluchting komt wanneer de regeling werkt

Er is één praktisch complicatie, en die is belangrijk.

Je aanmelden voor lidmaatschap en het afronden van een cryopreservatie-regeling zijn niet altijd hetzelfde moment.

Tomorrow.bio's huidigevoorwaarden zeggen dat lidmaatschap begint nadat het aanmeldingsformulier is ingevuld.

De cryopreservatiedienst kan nog steeds aanvullende informatie, een geaccepteerd Biostasis Contract en een werkende financieringsregeling vereisen.

Dit staat niet verborgen in de kleine lettertjes. Het is het verschil tussen lid worden van een organisatie en ervoor zorgen dat de organisatie voor je kan handelen.

We hebben dit verschil gezien in gesprekken met leden.

Sommige mensen voelden zich opgelucht zodra ze lid werden. Anderen voelden zich pas echt klaar toen hun verzekering was geaccepteerd, de contracten waren ondertekend en de regeling operationeel was.

De tweede reactie is niet rationeler dan de eerste. Het volgt gewoon een later punt in het proces.

Tomorrow.bio begeleidt leden bij de onboarding en regelt de daadwerkelijke cryopreservatierespons, lokale coördinatie, documentatie en transport wanneer de regeling wordt geactiveerd.

De lid hoeft niet zelf zijn eigen begrafenisondernemer te worden.

Je moet wel de informatie en handtekeningen leveren die we vragen, en een geaccepteerdfinancieringsmethode, en houd hun contactgegevens actueel.

Een betaald lidmaatschap kan ontbrekende financiering niet vervangen. Een getekend contract kan ons niet laten weten dat iemand overleden is. Een plan dat ergens ligt waar niemand het kan vinden, kan falen op het moment dat het ertoe doet.

Dit is waaromvan ‘misschien’ naar ‘klaar’ de emotionele beslissing scheidt van de operationele stappen.

Het is ook waarom deMemberzone belangrijk is. Het geeft de regeling ergens concreets om te leven in plaats van het verspreid te laten liggen over oude e-mails en herinneringen.

De laatste stukken zijn gewoon: actuele gegevens, geaccepteerde financiering, ondertekende documenten en mensen die weten wie ze moeten contacteren.

Gewoon is goed.

Een cryopreservatieregeling zou uiteindelijk saai genoeg moeten worden dat je niet elke maand de hele filosofische vraag opnieuw hoeft te openen.

Controleer het na een verhuizing, een verandering van verzekeraar, een nieuwe relatie of een andere grote levensgebeurtenis. Houd debelangrijke documenten vindbaar.

Zorg ervoor dat de mensen om je heen begrijpen dat Tomorrow.bio snel moet worden geïnformeerd.Zorgen dat je wensen worden nageleefd legt uit waarom dit niet aan aannames mag worden overgelaten.

Ga dan weer verder met leven.

Dit is de beste vorm van opluchting. Geen zekerheid over een technologie die nog niet bestaat, en geen geloof dat er niets mis kan gaan.

Het is de rust van het weten dat je de optie hebt overwogen, je keuze hebt gemaakt en een regeling hebt getroffen die erop kan inwerken.

Cryopreservatie moet iets zijn wat je regelt, geen onopgeloste vraag die deel wordt van je dagelijkse identiteit.

De toekomst blijft onzeker. Je beslissing hoeft niet onafgemaakt te blijven.

Meer lezen

• Van ‘misschien’ naar ‘klaar’
• De grote inertie
• Aan de slag met de Memberzone