In welke gevallen kun je niet worden cryopreserveerd?

De meeste van deze Biostasis Codex maakt de zaakvoor cryonics duidelijk. Dit artikel gaat over de grenzen ervan, want een procedure die doet alsof hij in elke situatie werkt, is niet eerlijk, en eerlijkheid is het hele punt van hoe wij hier schrijven. Cryonics heeft een minimum aan biologische integriteit nodig om betekenis te hebben. Theoretisch kan iedereen zich inschrijven; in de praktijk zijn er situaties waarin bewaring of niet kan plaatsvinden of te slecht zou zijn om de naam te verdienen.

Te veel tijd sinds de dood

Dit is de grote. Bewaring moet beginnen terwijl de structuur van de hersenen nog grotendeels intact is, en die structuur begint af te brokkelen op het moment dat de bloedsomloop stopt. Het is dezelfderace tegen verval waar hetstandby team voor bestaat om te winnen. Na uren op kamertemperatuur neemt de schade toe; na dagen wordt het onomkeerbaar, en daarmee ook deinformatie die de bewaring de moeite waard maakte. Een lichaam dat te lang warm blijft na de dood heeft, in de termen die er echt toe doen, het punt van geen terugkeer al gepasseerd.

Fysieke vernietiging van de hersenen

Cryonics kan veel omzeilen, maar niet het fysieke verlies van de structuur die het probeert te redden. Ernstig trauma, uitgebreide hersenbeschadiging, langdurige blootstelling aan vuur of vergevorderde ontbinding vernietigen de architectuur direct, en geen hoeveelheid kou behoudt wat er niet meer is. Bewaring verdraagt schade elders in het lichaam veel beter dan schade aan de hersenen, omdat de hersenen het deel zijn dat de persoon codeert.

Al begraven of gecremeerd

Crematie is finaal in de meest letterlijke zin: het zet de structuur om in as, en er blijft niets over om te bewaren. Begraven is trager maar niet vriendelijker voor het doel; microbiële activiteit, vocht en tijd degraderen weefsel snel, en opgraven zelfs na een korte periode zou geen bewaringwaardige structuur opleveren. Zodra een van beide is gebeurd, is cryonics simpelweg geen optie meer. Een volledige autopsie creëert dezelfde barrière om een andere reden: de hersenen worden verwijderd en in plakjes gesneden en de grote vaten worden doorgesneden, waardoor er geen intact circuit overblijft om cryoprotectant door te perfunderen, en weefsel dat zonder cryoprotectant wordt gekoeld vormt ijs in plaats van te vitrificeren.

De vermijdbare mislukking: niet voorbereid zijn

De bovenstaande grenzen zijn vooral fysica. Dit is logistiek, wat betekent dat het het deel is dat je daadwerkelijk kunt controleren, en het deel dat stilletjes meer gevallen verpest dan dramatische ongelukken doen. De kwaliteit van de bewaring hangt af van het team dat snel bij je is, en dat hangt af van afspraken die lang van tevoren zijn gemaakt.

• Financiering geregeld. Een vastgelegdewijze van financiering zorgt ervoor dat de procedure direct kan beginnen in plaats van te wachten op geld.
• Papieren in orde. Juridisch en medischdocumenten die van tevoren zijn ingevuld zorgt ervoor dat het team direct kan handelen zodra de dood is vastgesteld.
• Mensen op de hoogte stellen. Familie, verzorgers en naasten die jouw wensen kennen, en weten wie ze moeten bellen, maken het verschil tussen een tijdige melding en een verloren kans.
• Zichtbare identificatie. Een medisch-alert armband of halsketting vertelt hulpverleners wat je wilt voordat iemand hoeft te zoeken.

Maak deze fouten niet, want dan kan een conservering die biologisch mogelijk was toch mislukken, om redenen die niets met biologie te maken hebben.

Meer lezen

• Wat is SST en waarom is het belangrijk?
• De kritieke race tegen celdood
• Belangrijke documenten om bij te houden
• Kritische woordenlijst