De opluchting van je aanmelding

Na je aanmelding voor cryopreservatie volgt vaak een verrassend alledaags moment.

Je wordt geen ander persoon. De kamer ziet er nog hetzelfde uit. Je leven gaat door.

Maar een vraag die je misschien al jaren met je meedraagt, heeft eindelijk een antwoord gekregen.

Die verandering kan als opluchting voelen.

In gesprekken met leden komt dat gevoel in verschillende vormen terug. Sommigen beschrijven het als rust. Anderen voelen zich opgetogen. Weer anderen voelen zich slechts een beetje beter, en sommigen blijven onzeker.

Er is geen juiste emotionele reactie.

Toch is opluchting logisch. Ze is vaak het sterkst bij iemand die lang geleden al besloot dat cryopreservatie de moeite waard was, en daarna jarenlang de praktische beslissing liet liggen.

Aanmelden maakt een einde aan die specifieke vorm van wachten.

De vraag achtervolgt je niet langer

Een besluit dat nog niet is genomen, blijft niet rustig in een map liggen.

Het komt terug als iemand overlijdt. Het komt terug na een doktersbezoek, op een belangrijke verjaardag, of wanneer er onverwacht een artikel over cryonica op je scherm verschijnt.

Elke keer begint de hele afweging opnieuw.

Geloof ik dat dit enige kans van slagen heeft? Welke organisatie zou ik vertrouwen? Kan ik het financieren? Wat zal mijn familie ervan denken?

Dan neemt het dagelijks leven het weer over en blijft de vraag liggen, zonder dat er een besluit is genomen.

Het is opvallend makkelijk om de dood als iets abstracts te blijven zien. Ze doet er enorm toe, maar staat meestal niet met een datum in de agenda en kent vandaag geen duidelijke deadline.

Daarom kan iemand zich tien jaar lang met cryopreservatie bezighouden zonder het formulier in te vullen, terwijl dat veel minder tijd kost.

Eerlijk gezegd is dat niet vreemd. We doen hetzelfde met testamenten, verzekeringen en moeilijke gesprekken binnen de familie. Belang leidt niet automatisch tot actie.

Onderzoek naar onafgeronde doelen verklaart een deel van die ervaring. In een reeks studies leidden onafgeronde doelen tot opdringerige gedachten, terwijl een concreet plan die gedachten verminderde.

De studie ging niet over cryopreservatie, en kan dus niet elke reactie van elk lid verklaren. Ze beschrijft wel iets herkenbaars: onafgeronde taken blijven om aandacht vragen.

Bij cryopreservatie voelt dat effect zwaarder, omdat de taak verbonden is met je eigen dood.

Met je aanmelding heb je de dood niet opgelost. Je hebt één beslissing genomen over wat er moet gebeuren als de huidige geneeskunde je niet meer kan helpen.

Dat is een wezenlijke stap.

Het verklaart ook waarom de opluchting groter kan aanvoelen dan de handeling zelf. Het formulier is misschien kort, maar het sluit een vraag af die veel meer ruimte innam dan het formulier zelf.

Je kunt opgelucht zijn en toch onzeker blijven

Hier verwarren mensen soms twee heel verschillende zaken.

Je kunt ervan overtuigd zijn dat aanmelden de juiste beslissing voor jou was, zonder zeker te weten dat toekomstige opwekking ooit zal slagen.

Je kunt vertrouwen hebben in de beslissing zonder te doen alsof je de uitkomst kent.

Nog niemand is opgewekt na cryopreservatie van het hele lichaam. In de informed-consentverklaring van Tomorrow.bio staat onomwonden dat de benodigde technologie vandaag nog niet bestaat.

We kunnen leden niet vertellen of opwekking ooit mogelijk wordt, wanneer dat zou kunnen gebeuren of welke kans daaraan kan worden toegekend.

Aanmelden neemt die onzekerheid niet weg.

Wat wel verdwijnt, is een andere onzekerheid: of je er zelf voor koos om de mogelijkheid open te houden.

Dat onderscheid is belangrijk. Iemand kan aanvaarden dat de uitkomst onbekend is en toch besluiten dat een poging tot bewaring te verkiezen is boven geen enkele poging.

Daarvoor is geen blind vertrouwen nodig. Wel is een goed onderbouwd beeld van de risico's nodig, naast een eigen oordeel over de waarde van die optie.

Onze gesprekken met leden lieten duidelijk zien hoe uiteenlopend de reacties waren.

Sommigen voelden meteen een gevoel van afsluiting na jaren van uitstel. Anderen voelden slechts deels opluchting, omdat vragen over financiering, medewerking van de familie of het voortbestaan van de organisatie nog open stonden.

Een paar mensen hoopten dat aanmelden een diepere angst voor de dood zou temperen en merkten daarna dat één contract dat niet kon wegnemen.

Dat maakt de beslissing niet tot een mislukking. Cryopreservatie is een regeling voor een toekomstige medische noodsituatie, geen behandeling tegen de angst van vandaag.

Het doel is niet om een bepaald gevoel te forceren.

Het doel is om een weloverwogen beslissing te nemen, daarnaar te handelen en te begrijpen wat onzeker blijft.

De sterkste opluchting komt als de regeling ook op orde is

Er is één praktische complicatie, en die is belangrijk.

Je aanmelden als lid en een volledige cryopreservatieregeling afronden zijn niet altijd hetzelfde moment.

Volgens de actuele voorwaarden van Tomorrow.bio gaat het lidmaatschap in zodra het aanmeldformulier is ingevuld.

De cryopreservatiedienst kan daarna nog aanvullende informatie, een geaccepteerd biostasecontract en een werkende financieringsregeling vereisen.

Dat staat niet verborgen in de kleine lettertjes. Het is het verschil tussen lid worden van een organisatie en ervoor zorgen dat die organisatie ook voor je kan optreden.

We herkennen dat onderscheid uit gesprekken met leden.

Sommigen voelden zich opgelucht zodra ze lid werden. Anderen voelden zich pas echt klaar toen de financiering was goedgekeurd, de contracten waren getekend en de regeling operationeel was.

De tweede reactie is niet rationeler dan de eerste. Die ontstaat simpelweg op een later moment in het proces.

Tomorrow.bio begeleidt leden bij de aanmelding en verzorgt, zodra de regeling wordt geactiveerd, de uitvoering van de cryopreservatie, de lokale coördinatie, de documentatie en het vervoer.

Het lid hoeft niet zelf de taken van een uitvaartondernemer op zich te nemen.

Wel moet het lid de gevraagde informatie en handtekeningen aanleveren, goedgekeurde financiering regelen en de contactgegevens actueel houden.

Een betaald lidmaatschap kan ontbrekende financiering niet vervangen. Een getekend contract zorgt er niet voor dat wordt gemeld dat iemand is overleden. Een plan dat niemand kan vinden, kan juist falen op het moment dat het ertoe doet.

Daarom scheidt de stap van “misschien” naar “klaar” de emotionele beslissing van de praktische uitvoering.

Daarom is de Memberzone ook belangrijk. Daar staat de regeling op één vaste plek, in plaats van verspreid over oude e-mails en herinneringen.

De laatste stappen zijn heel gewoon: actuele gegevens, goedgekeurde financiering, getekende documenten en mensen die weten wie ze moeten bellen.

Gewoon is goed.

Een cryopreservatieregeling mag uiteindelijk zo vanzelfsprekend zijn dat je niet elke maand opnieuw over de hele filosofische vraag hoeft na te denken.

Controleer de regeling na een verhuizing, een andere verzekeraar, een nieuwe relatie of een andere ingrijpende levensgebeurtenis. Houd de belangrijke documenten vindbaar.

Zorg dat de mensen om je heen begrijpen dat Tomorrow.bio snel op de hoogte moet worden gebracht. Juist omdat je wilt dat je wensen worden gevolgd, kun je dit niet aan aannames overlaten.

Ga daarna weer verder met je leven.

Dit is de beste vorm van opluchting. Niet de zekerheid over een technologie die nog niet bestaat, en niet het idee dat niets fout kan gaan.

Het is de rust van weten dat je de optie hebt overwogen, een keuze hebt gemaakt en een regeling hebt getroffen waarnaar kan worden gehandeld.

Cryopreservatie moet iets zijn dat je regelt, geen onopgeloste vraag die je dagelijkse leven blijft beheersen.

De toekomst blijft onzeker. Je beslissing hoeft dat niet te blijven.

Verder lezen

• Van “misschien” naar “klaar”
• Waarom we zo lang blijven uitstellen
• Aan de slag met de Memberzone